Dr hab. Rafał L. Górski

Absolwent filologii klasycznej UJ, studiował też przez dwa semestry językoznawstwo ogólne i filologię łacińską średniowieczną w Kolonii. W latach 1988-1999 współpracownik Słownika Łaciny Średniowiecznej w Polsce w Instytucie Języka Polskiego PAN. Brał udział w opracowywaniu haseł na litery O i P.

    Początkowo zajmował się gramatyką formalną. Zajmował się aplikacją gramatyki generatywnej (głównie Teorii Przypadka) do łaciny. Rozwijał stworzony przez Ireneusza Bobrowskiego mechanizm tzw. drzewek poziomych do opisu akomodacji w językach o rozbudowanej fleksji. W roku 1999 obronił doktorat pod kierunkiem Ireneusza Bobrowskiego na podstawie pracy pt. „Teoria przypadka a teoria drzewek poziomych w opisie faktów składniowych łacińskich i polskich". Następnie zainteresował się językoznawstwem korpusowym, zarówno metodami tworzenia korpusów, jak i badaniem gramatyki na ich podstawie. W znaczący sposób rozbudował korpus w Instytucie Języka Polskiego PAN, który stanowił bazę empiryczną dla dwu słowników. Współtwórca Narodowego Korpusu Języka Polskiego. Opracował zasady anotacji Korpusu Staropolskiego.

    Na materiale korpusowym badał m.in. diatezę, walencję czasownika i procesy derywacyjne. w roku 2009 uzyskał w IJP PAN habilitację na podstawie rozprawy "Diateza nacechowana w polszczyźnie. Studium korpusowe". Od roku 2010 pracuje na UJ.

    Autor bądź współautor ok 40 publikacji, w tym jednej monografii, trzech recenzji, a także tłumaczeń łacińskich fragmentów książek.

    Jest przedstawicielem w Polskim Komitecie Normalizacyjnym (Komitet Techniczny 256 ds. Terminologii, Innych Zasobów Językowych i Zarządzania Treścią), gdzie zajmuje się w szczególności normami dla elektronicznych zasobów językowych.